|
JANUSZ OLEJNICZAK
Urodzony we Wrocławiu, studiował w Warszawie i Łodzi pod kierunkiem prof. Luizy Walewskiej, Ryszarda Baksta i Zbigniewa Drzewieckiego, w Paryżu i Szwajcarii u Witolda Małcużyńskiego. Dyplom Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (1974) uzyskał pod kierunkiem Barbary Hesse-Bukowskiej, by w kolejnych latach kontynuować naukę u Wiktora Mierżanowa w Warszawie i Paula Badury-Skody w Essen (1977-78). Był najmłodszym laureatem VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1970 r. Został także nagrodzony na Międzynarodowym Konkursie im. Alfreda Caselli w Neapolu.
Janusz Olejniczak koncertuje w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Azji i Australii w najsłynniejszych salach koncertowych, jak Filharmonia Berlińska, Teatro Colón w Buenos Aires, Salle Pleyel w Paryżu, Suntory Hall w Tokio, Lincoln Center w Waszyngtonie, Tonhalle w Düsseldorfie, Concertgebouw w Amsterdamie. Był przez cztery lata wykładowcą Akademii Muzycznej w Krakowie, wielokrotnie zasiadał w jury konkursów pianistycznych i dawał lekcje mistrzowskie poza granicami kraju – w Kanadzie, Japonii, Kolumbii oraz w Akademii Mozartowskiej.
W swoim repertuarze skupia się głównie na dziełach Chopina, Bacha, Schuberta, Schumanna i Liszta. Znakomite przyjęcie zyskały jednak także jego interpretacje repertuaru współczesnego: Debussy’ego i Ravela, Prokofiewa i Messiaena oraz Henryka Mikołaja Góreckiego, Wojciecha Kilara i Witolda Lutosławskiego. Chętnie bierze także udział w wykonaniach muzyki kameralnej. Występował z orkiestrami pod dyrekcją Witolda Rowickiego, Andrzeja Markowskiego, Kazimierza Korda, Antoniego Wita, Jerzego Maksymiuka, Witolda Strugały, Charles’a Dutoit, Andrzeja Borejki, Grzegorza Nowaka, Jacka Kaspszyka, Marka Pijarowskiego, Marka Mosia i in. W ostatnich latach koncertuje i nagrywa także na instrumentach z epoki (Érard i Pleyel). W ramach festiwalu Chopin i jego Europa wystąpił wielokrotnie z Orkiestrą XVIII Wieku Fransa Brüggena oraz Orchestre des Champs-Élysées pod dyrekcją Philippe’a Herreweghe.
Obok szerokiego repertuaru chopinowskiego (Polskie Nagrania, Tonpress, Muza, Wifon, Opus 111, Camerata, Sony Classical, Selene, CD Accord, Bearton) Janusz Olejniczak nagrywa także m. in. dzieła Rameau, Mozarta, Schuberta, Prokofiewa, Kilara, Góreckiego, Lutosławskiego. W dowód uznania dla swych interpretacji muzycznych ośmiokrotnie otrzymał nagrodę „Fryderyka”, a za całość dorobku artystycznego odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000) oraz Złotym Medalem Gloria Artis (2005).
Janusz Olejniczak nagrał również ścieżki dźwiękowe do dwóch słynnych filmów: Pianisty Romana Polańskiego oraz Błękitnej nuty Andrzeja Żuławskiego, występując w tym ostatnim w aktorskiej roli Fryderyka Chopina.
ADAM MAKOWICZ
Legenda jazzu, mistrz improwizacji, wybitny pianista,filantrop.
Uhonorowany wieloma odznaczeniami cywilnymi, miedzy innymi Komandorskim Krzyzem Zaslugi.
Nagrał kilkadziesiąt płyt i występował w najważniejszych salach koncertowych na świecie wspolpracujac z największymi współczesnymi muzykami. Autor kompozycji na zespoly kameralne, ponad 100 krótkich kompozycji jazzowych a także muzyki do krótkich filmów.
Urodził się w 1940 roku w Czechach, w polskiej rodzinie mieszkajacej na Śląsku Cieszyńskim.W 1946 Adam z rodzicami powrócił do Polski.Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielila Adamowi jego matka, rowniez pianistka i śpiewaczka. Mlody Adam okazal sie szczególnie utalentowany dlatego tez trafił do szkoły dla dzieci uzdolnionych muzycznie a nastepnie do klasy fortepianu wybitnego nauczyciela, profesora Karola Szafranka w Rybniku.
Choc rodzice marzyli dla syna o karierze klasycznego pianisty, 15-letniego Adama porwał jednak jazz. W poznych latach piecdziesiatych w Polsce, muzyka jazzowa była niemile widzianym a wrecz byla zakazanym owocem Zachodu.
Ta muzyka, jak powiedział kiedyś Makowicz "świat wolności i improwizacji" zafascynowała go do takiego stopnia, że jako nastolatek porzucił szkołę, jej klasyczne wymagania i zasady.
W poszukiwaniu poczatkow wlasnej drogi artystycznej i jezyka muzycznej wypowiedzi Adam, nie mogac liczyc na dalsza pomoc rodzicow, postanowil wybrac niezwykle skromna egzystencje i warunki przezycia w ciaglej niepewnosci nastepnego dnia.
Jego oazą wowczas stał się krakowski klub jazzowy "Helicon".
Kilka lat pozniej, w 1962 roku wraz ze wspanialym trebaczem Tomaszem Stańką, Adam utworzyl gupe „Jazz Darings” uważana za pierwsze europejskie combo jazzowe. Wspopracowal wowczas z Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Namysłowskim,Janem Ptaszynem Wróblewskim,Urszula Dudziak,Wojtkiem Mlynarskim.Przez wiele lat swoja muzyka uswietnial klasyczne juz festiwale warszawskie Jazz Jamboree.
Od połowy lat 1970 Adam Makowicz coraz czesciej grywał konerty solowe zyskując sławę i uznanie wsrod melomanow w Polsce i na swiecie.
W 1977 roku, z rekomendacji Benny Goodmana oraz popularyzatora jazzu - Willis Conovera (na którego programie radiowym "Music USA-Jazz Hour" Makowicz uczył się jako młodziutki chłopak jazzu, słuchając największych sław zza oceanu), legendarny producent John Hammond zaprosił go na 10-tygodniowe tournee w USA. W tym czasie Makowicz nagrał solową płytę dla CBS Columbia zatytulowana "Adam".
W 1978 roku Makowicz wyjechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt i od tego czasu Nowy Jork, Manhattan, stał się jego stałym domem.
Otworzyly sie przed Adamem legendarne świątynie muzyki - nowojorska Carnegie Hall (pierwszy jego tam solowy występ był udziałem w koncercie poświęconym zmarłemu sześć miesięcy wcześniej Erroll Garnerowi) i klub Cookery w Greenwich Village. Zaproszony został do udzialu w Festiwalu Jazzowym w Newport w Rhode Island.
Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 roku stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, Adam wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana "Żeby Polska była Polską".
Po 1989 roku mógł nareszcie odwiedzić Polskę do której jeździ teraz bardzo często i regularnie.
Wystepujac w USA Adam dzielil scene z największymi i najwspanialszymi muzykami, miedzy innymi z Benny Goodmanem, Herbie Hancockiem, Earl Hinesem, Freddie Hubbardem,Sarah Vaughan,Teddy Wilsonem, George Shearingiem, George Mrazem, Al Fosterem, Jack DeJohnette, Charlie Hadenem.
Byl wielokrotnym solista orkiestr i zespolow kameralnych; National Symphony of Washington, London Royal Philharmonic Orchestra, Moscow Symphony Orchestra, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Chester String Quartet, Amici String Quartet, Orkiestry Kameralnej „Amadeus” z Agnieszka Duczmal, Polskiej Filharmonii Kameralnej z Wojciechem Rajskim, Kwartetu „Wilanow” i wielu innych.
Bardzo wysoko przez recenzentów został oceniony występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall we wrześniu 2004 roku. Koncert - pojedynek między mistrzem weteranem i wschodzącą gwiazdą jazzu, został utrwalony na plycie CD i DVD. Nagranie to zostalo uhonorowane „Platynowa Plyta” przez wytwornie EMI Music.
Poza utworami jazzowymi, ma w swoim repertuarze także klasykę, szczególnie Chopina, którym "nasiąkł" w młodości, jak sam mówi, i którego czuje „po jazzowemu” jak nikt inny.
Niewatpliwym wyrazem wplywu geniuszu Chopina jest wspólne koncertowanie Adama z Krzysztofem Jablonskim czy Stanisławem Drzewieckim, a w programie oczywiscie Chopin.[www.makowiczjazz.com]
W USA Adam Makowicz wydał płytę poświęconą muzyce Chopina w interpretacji jazzowej, jedyną amerykańską płytę tego rodzaju w całości poświęconą temu genialnemu kompozytorowi.
W niezwykle szerokim repertuarze Adam posiada także utwory G.Gershwina, I. Berlina, J. Kerna, C. Portera i wielu innych kompozytorow amerykanskich.
W roku 2008 z okazji jubileuszu czterystu lat istnienia amerykanskiej polonii, Adama Makowicza uhonorowano wlaczeniem jego osoby w poczet najbardziej zasluzonych czterystu Polakow w historii Stanow Zjednoczonych.
W pazdzierniku 2009 roku Adam zostal udekorownay w Warszawie Zlotym Krzyzem “Gloria Artis” – najwyzszym panstwowym odznaczeniem za swoj udzial w propagowaniu polskiej sztuki na Swiecie.
Od wielu lat Adam poswiecia w swoj jesienny recital w Ustroniu na cel charytatywny wspomagajac tym gestem Ośrodek Edukacyjno - Rehabilitacyjno - Wychowawczy w Ustroniu-Nierodzimiu. |
